Η θερμοκρασία είναι ένα βασικό φυσικό μέγεθος και όλες οι διαδικασίες στη φύση συνδέονται στενά με τη θερμοκρασία. Οι αισθητήρες θερμοκρασίας είναι η πρώτη κατηγορία αισθητήρων που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε ευρέως. Το μερίδιο αγοράς των αισθητήρων θερμοκρασίας ξεπερνά σημαντικά τους άλλους αισθητήρες. Από τις αρχές του 17ου αιώνα, οι άνθρωποι άρχισαν να μετρούν τη θερμοκρασία. Με την υποστήριξη της τεχνολογίας των ημιαγωγών, ο αισθητήρας θερμοζεύγου ημιαγωγών, ο αισθητήρας θερμοκρασίας σύνδεσης PN και ο ενσωματωμένος αισθητήρας θερμοκρασίας αναπτύχθηκαν αυτόν τον αιώνα. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον νόμο της αλληλεπίδρασης των κυμάτων και της ύλης, αναπτύχθηκαν ακουστικοί αισθητήρες θερμοκρασίας, υπέρυθροι αισθητήρες και αισθητήρες μικροκυμάτων.

Οι αγωγοί δύο διαφορετικών υλικών, αν είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους σε ένα συγκεκριμένο σημείο, θερμαίνονται σε αυτό το σημείο σύνδεσης και εμφανίζονται διαφορές δυναμικού σε μέρη που δεν θερμαίνονται. Η τιμή αυτής της διαφοράς δυναμικού σχετίζεται με τη θερμοκρασία στο σημείο μέτρησης που δεν θερμαίνεται και με το υλικό των δύο αγωγών. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να εμφανιστεί σε ένα ευρύ εύρος θερμοκρασίας, αν μετρηθεί με ακρίβεια αυτή η διαφορά δυναμικού και στη συνέχεια μετρηθεί η θερμοκρασία του περιβάλλοντος στο μέρος που δεν θερμαίνεται, μπορεί να γνωρίζεται με ακρίβεια η θερμοκρασία του σημείου θέρμανσης. Επειδή πρέπει να έχει αγωγό από δύο διαφορετικά υλικά, ονομάζεται «θερμοζεύγος». Τα θερμοζευγάρια κατασκευασμένα από διαφορετικά υλικά χρησιμοποιούνται σε διαφορετικά εύρα θερμοκρασίας και η ευαισθησία τους ποικίλλει. Η ευαισθησία του θερμοζεύγου αναφέρεται στο ποσό της διαφοράς δυναμικού εξόδου όταν η θερμοκρασία του σημείου θέρμανσης αλλάζει 1 ℃. Για τα περισσότερα θερμοζευγάρια που υποστηρίζονται από μεταλλικά υλικά, η τιμή αυτή κυμαίνεται περίπου μεταξύ 5 και 40 μV / C.

Ο αισθητήρας θερμοζεύγου έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, είναι σχετικά χαμηλή ευαισθησία, ευαίσθητος στα σήματα παρεμβολών του περιβάλλοντος και ευαίσθητος στην απόσυρση θερμοκρασίας του προενισχυτή, επομένως δεν είναι κατάλληλος για τη μέτρηση μικρών αλλαγών θερμοκρασίας. Επειδή η ευαισθησία του αισθητήρα θερμοκρασίας θερμοζεύγου δεν σχετίζεται με το πάχος του υλικού, μπορεί επίσης να γίνει αισθητήρας θερμοκρασίας με πολύ λεπτά υλικά. Επίσης, λόγω της εξαιρετικής επεκτατικότητας των μεταλλικών υλικών για την κατασκευή θερμοζεύγου, αυτό το λεπτό στοιχείο θερμομέτρησης έχει εξαιρετικά υψηλή ταχύτητα απόκρισης και μπορεί να μετρήσει τη διαδικασία ταχείας αλλαγής.

Ο αισθητήρας θερμοκρασίας είναι ένας από τους πιο συχνά χρησιμοποιούμενους αισθητήρες, ο σύγχρονος αισθητήρας θερμοκρασίας είναι πολύ μικρός, έτσι ώστε να χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορους τομείς της πρακτικής παραγωγής και να προσφέρει αμέτρητες ευκολίες και λειτουργίες στη ζωή μας.

Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι αισθητήρων θερμοκρασίας: θερμοζεύγος, θερμοαντιστάτες, ανιχνευτές θερμοκρασίας αντίστασης (RTD) και αισθητήρες θερμοκρασίας IC. Οι αισθητήρες θερμοκρασίας IC περιλαμβάνουν επίσης δύο τύπους αναλογικής και ψηφιακής εξόδου.