Τεχνολογία επεξεργασίας συγκόλλησης δεξαμενών νερού από ανοξείδωτο χάλυβα Μετά τη συγκόλληση δεξαμενών νερού από ανοξείδωτο χάλυβα, υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί οξείδωσης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της συγκόλλησης και κοντά στη συγκόλληση, προκαλώντας εύκολα διάβρωση δε Κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του ανοξείδωτου χάλυβα, το μαύρο οξειδωτικό δέρμα παράγεται μετά από έλαση, σύνδεση, συγκόλληση ή τεχνητή θερμική επεξεργασία επιφάνειας. Αυτό το σκληρό γκρι μαύρο οξειδικό δέρμα αποτελείται κυρίως από NICR2O4 και NIF, δύο συστατικά EO4. Παλαιότερα, το υδροφθορικό οξύ και το νιτρικό οξύ χρησιμοποιούνταν συνήθως για την αφαίρεση ισχυρής διάβρωσης. Ωστόσο, η μέθοδος αυτή έχει πλεονεκτήματα όπως το υψηλό κόστος, η περιβαλλοντική ρύπανση, η επιβλαβή για το ανθρώπινο σώμα, η ισχυρή διάβρωση και σταδιακά εξαλείφθηκε. Δεδομένου ότι η οξείδωση μπορεί να δει στην περιοχή μεταχρωματισμού, ο ρυθμός διάβρωσης σχετίζεται με το πάχος του στρώματος οξείδωσης. Σε σύγκριση με το στρώμα οξειδίου πριν τη συγκόλληση από ανοξείδωτο χάλυβα, το στρώμα οξειδίου στην περιοχή μεταχρωματισμού είναι παχύτερο και η σύνθεση αλλάζει (μειώνεται το νικέλιο-χρώμιο), μειώνοντας έτσι την τοπική αντοχή στη διάβρωση. Γενικά, όταν η δεξαμενή νερού από ανοξείδωτο χάλυβα χρησιμοποιείται για τη χρήση δεξαμενών νερού, δεξαμενών πυρκαγιάς, δεξαμενών μαλακώσεως και άλλων σκοπών, δεν χρειάζεται επεξεργασία συγκόλλησης. Σε βιομηχανικές ή άλλες σκληρές συνθήκες, μετά τη συγκόλληση, συχνά απαιτείται μετασυγκόλληση, όπως οξύ πλύση και λείανση, για την αφαίρεση του οξειδωτικού στρώματος (χρωματισμός) και την αποκατάσταση της αντοχής στη διάβρωση. Οι συνηθισμένες μέθοδοι επεξεργασίας χωρίζονται κυρίως σε μηχανική επεξεργασία και χημική επεξεργασία. Επιπλέον, υπάρχει επεξεργασία γυαλισμού καθρέφτη και επεξεργασία χρωματισμού επιφάνειας. Μηχανική επεξεργασία: συνήθως χρησιμοποιούνται μηχανικές ή μη μηχανικές επιφάνειες ρύπανσης. Το λιπαντικό μπορεί να προκαλέσει οργανικούς ρύπους. Η επαφή με εργαλεία μπορεί να οδηγήσει σε ανόργανους ρύπους, όπως ξένα σωματίδια σιδήρου. Σε γενικές γραμμές, διάφορες επιφανειακές ρύπανσεις μπορούν να οδηγήσουν σε διάβρωση. Επιπλέον, η προσθήκη πεδίων σωματιδίων σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε ηλεκτροχημική διάβρωση. Η διάβρωση και η ηλεκτροχημική διάβρωση είναι τοπική διάβρωση που απαιτεί πρώτα επεξεργασία με νερό. Ως εκ τούτου, η επιφανειακή ρύπανση συχνά μειώνει την αντοχή του ανοξείδωτου χάλυβα στη διάβρωση. Μέθοδος επεξεργασίας επιφάνειας: Για να επεξεργαστεί η επιφάνεια, να αφαιρεθεί η μεταχρωματισμός και να αποκατασταθεί η αντοχή στη διάβρωση, υπάρχουν πολλές μεθόδους και μέσα μεταεπεξεργασίας. Εδώ πρέπει να διακρίνουμε τη χημική μέθοδο και τη μηχανική μέθοδο. Χημική μέθοδος: Χρησιμοποιήστε μη ρύπαντη οξέα κρέμα παθητικότητας και υγρό καθαρισμού σε κανονική θερμοκρασία που περιέχει ανόργανα πρόσθετα. Έτσι επιτυγχάνεται ο σκοπός της λευκοποίησης του ανοξείδωτου χάλυβα. Μετά την επεξεργασία, φαίνεται ουσιαστικά ένα σκοτεινό χρώμα. Αυτή η μέθοδος ισχύει για μεγάλα πολύπλοκα προϊόντα. Ανάλογα με την πολυπλοκότητα των προϊόντων από ανοξείδωτο χάλυβα και τις διαφορετικές απαιτήσεις των χρηστών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μηχανική γυαλισμός, χημική γυαλισμός, ηλεκτροχημική γυαλισμός και άλλες μεθόδους για να επιτευχθεί η λάμψη καθρέφτη. Το χρωματισμό από ανοξείδωτο χάλυβα όχι μόνο δίνει στα προϊόντα από ανοξείδωτο χάλυβα μια ποικιλία χρωμάτων, αυξάνοντας την ποικιλία του σχεδιασμού, αλλά και βελτιώνει την αντοχή στη φθορά και τη διάβρωση των προϊόντων, όπως η χρωματισμένη ασημένια βαφή σε σκόνη. Ο ανοξείδωτος χάλυβας έχει εξαιρετικές ιδιότητες όπως μοναδική αντοχή, υψηλή αντοχή στη φθορά, εξαιρετική αντοχή στη διάβρωση και μη εύκολο να σκουρώσει. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιείται ευρέως σε χημικές βιομηχανίες, μηχανήματα τροφίμων, ηλεκτρομηχανικές, περιβαλλοντικές, οικιακές συσκευές, διακόσμηση σπιτιού και καλή ανακαίνιση, δίνοντας στους ανθρώπους μια υπέροχη αίσθηση ***. Η εφαρμογή και η ανάπτυξη του ανοξείδωτου χάλυβα θα είναι όλο και πιο ευρεία, αλλά η εφαρμογή και η ανάπτυξη του ανοξείδωτου χάλυβα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη της τεχνολογίας επεξεργασίας επιφάνειας. Scsxccom20210809